Mag ik als niet-EU-burger een bedrijf opzetten in Duitsland? - Derde landen

Veel buitenlandse ondernemers zijn geïnteresseerd in het starten van een bedrijf in andere landen. In Duitsland ligt het aandeel zakenmensen zonder de Duitse nationaliteit rond de 32%. Maar velen weten niet aan welke eisen er wordt voldaan bij een start-up en met welke factoren rekening moet worden gehouden. 

Voordat u besluit om naar het buitenland te gaan om een ​​bedrijf te starten, moet u veel onderzoek doen. U moet bijvoorbeeld weten wat de economische of politieke situatie in het land is en welk potentieel de markt biedt voor uw product of strategie. Het is ook belangrijk om rekening te houden met het fiscale aspect en welke rechtsvorm is dan ook geschikt voor jou. Mag u de geplande activiteit op uw bestemming uitvoeren en welke rol spelen uw taalvaardigheden daarbij? Wist u dat u een bewijs van winstgevendheid en een bewijs van aannemelijkheid nodig heeft? Speciale adviseurs kunnen u bijstaan ​​bij zulke belangrijke beslissingen. Heeft u al een bankrekening? Heeft u zich al uitgebreid geïnformeerd over het land en één Bedrijfsplan gemaakt, staat niets je stichting in de weg.  

Hoe is de situatie in Duitsland?

Niet-EU-burgers die in Duitsland een bedrijf willen starten, hebben een verblijfsvergunning nodig. Welke je precies nodig hebt, hangt af van het land van herkomst van de aanvrager, de geplande activiteit en de duur van het verblijf. In de meeste gevallen geeft de Duitse ambassade hiervoor eerst een nationaal visum af. Mensen die uit Australië, Israël, Canada, Japan, Nieuw-Zeeland of Zuid-Korea komen, mogen zonder nationaal visum binnenkomen voor een periode van maximaal 3 maanden. Er is echter ook de mogelijkheid om het land binnen te komen met een Schengenvisum (ook wel zakenvisum genoemd). De verblijfsvergunning voor oprichters die niet uit de EU komen, is in eerste instantie echter beperkt tot 3 jaar. Verder zijn er aparte wettelijke bepalingen van toepassing op de vestiging.  

Om juridische consequenties te vermijden, moet eerst worden verduidelijkt of de immigratiediensten überhaupt een betaalde baan als directeur van het bedrijf toestaan. 

In ieder geval zal bij aankomst in Duitsland een tijdelijke verblijfsvergunning of een onbeperkte vestigingsvergunning worden afgegeven door het plaatselijke immigratiekantoor. Dit gebeurt als aan de volgende vereisten is voldaan volgens §21 verblijfswet:

  • Er is een economisch belang in een bepaalde regio 
  • De geplande activiteit moet een positieve impact hebben op de economie
  • De financiering van het bedrijf is verzekerd door eigen vermogen of door een duidelijke goedkeuring van de lening
  • In sommige gevallen worden hoge investeringen als bijzonder aantrekkelijk en voordelig beschouwd.

Wanneer kan een vestigingsvergunning worden aangevraagd?

De vestigingsvergunning kan worden aangevraagd na drie jaar verblijf en succesvolle voltooiing van de activiteit volgens §21 Abs. 4 S. 2 AufenthG. Hiervoor moeten mensen boven de 45 jaar een adequaat pensioen hebben. 

Volgens artikel 21, lid 1, artikel 4 van de Verblijfswet wordt de Kamer van Industrie en Koophandel geraadpleegd om de genoemde eisen te beoordelen en stelt vervolgens de immigratiedienst op de hoogte van een verklaring. Daarnaast worden de handelsautoriteiten, de publiekrechtelijke beroepsorganisaties en de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de professionele toelating bij het proces betrokken. 

De beoordeling is in principe gebaseerd op de volgende aspecten:

  • In hoeverre het bedrijfsidee duurzaam en innovatief is
  • In hoeverre de ondernemer al ervaring heeft kunnen opdoen
  • Hoe hoog de kapitaalinvestering is en 
  • Hoe de activiteit de werkgelegenheidssituatie beïnvloedt, bijvoorbeeld het creëren van nieuwe banen 

Na een succesvolle beoordeling is de benoeming tot notaris op handen. De aanwezigheid van de gedelegeerd bestuurders is hiervoor absoluut noodzakelijk, aangezien zij belangrijke oprichtingsdocumenten moeten ondertekenen. De aandeelhouders hoeven niet aanwezig te zijn bij de benoeming, maar moeten zich laten vertegenwoordigen door een gevolmachtigde, bijvoorbeeld een gedelegeerd bestuurder.

Als een directeur niet aanwezig kan zijn bij de benoeming van de notaris, heeft hij een notariële volmacht nodig. Deze moet in het Duits beschikbaar zijn en, aan de andere kant, eerst vertaald. Houd er rekening mee dat vertalingen tijd kosten en extra kosten met zich meebrengen waar u rekening mee moet houden. Afhankelijk van het land van herkomst is attestatie door apostille of legalisatie vereist.

Conclusie

Ook als de vestiging uit derde landen alleen met bepaalde omwegen plaatsvindt, is het mogelijk om vanuit het buitenland een bedrijf op te richten. Het is absoluut noodzakelijk om advies en professionele hulp in te winnen. Aangezien er veel perspectieven in overweging moeten worden genomen, is het volkomen logisch om langer met het onderwerp bezig te zijn voordat u een beslissing neemt. Uiteindelijk moet aan bepaalde eisen worden voldaan. 

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: Hoe zet ik een bedrijf op vanuit het buitenland?

Print Friendly, PDF & Email